|
Mark van Lindt |
||
|
De band |
||
|
|
||
|
|
Ron Vaes, drums Zo'n 30 jaar geleden
kwam mijn neef Koos bij ons binnen met de vraag of "Ronny mee mocht naar
de drumles'. Vol verwachting wachte ik op het antwoord van mijn ouders. Ze
keken elkaar aan, even was daar een ijselijke stilte. Met een zucht zei mijn
moeder "neem hem maar mee". YES dacht ik (of dacht ik JA….. …. Ik was pas 5 en
kon nog geen engels weet je). In het plaatselijk cafe heb ik de lessen
gevolgd. Het eerste half jaar op een houten tafel en daarna kreeg ik mijn
eigen trommetje.Het werd meegenomen door koos en in de draagriem stond mijn
naam. Ik was zo trots als een pauw. De raam ging open op mijn kamertje en ik
speelde zo hard als ik kon, iedereen zou weten (horen) dat Ronny een
trommeltje had. Na een aantal jaren had ik mijn naam veranderd in Ron, ik was
immers wat gegroeid zo ook mijn trommetje. Sterker nog, er waren er een
aantal bij gekomen. Mijn eerste drumstel was er en nu rammen. Ik heb
ontzettend veel geleerd van Koos, roffels techniekjes ritmes, maar het
belangrijkste was toch wel, de liefde voor het instrument. Toen werd ik 15 en
werd gevraagd om in de SUN-KINGS te komen spelen. Aan mijn ouders gevraagd en
ook dit had weer hun goedkeuring. Dik 10 jaar lol gehad geweldig veel
geleerd, en gespeeld. Daarna heb ik van
alles gedaan, Top 40, top 100, Funk, Rock, och noem het eigenlijk maar op, ik
kan vanalles wel een beetje. De laatste tijd speel ik in Kings-delight (check
ook die site eens 't is een erg leuke band www.kingsdelight.tk). Deze gasten zijn
in vrij korte tijd Maatjes van me geworden. Maar hoe kom ik nou bij Mark van Lindt terecht?? Nou gewoon, via
internet...... ruim een jaar geleden!? wat mailtjes over en weer, en het
klikte. Er was eigenlijk maar 1 probleem.... ik kom uit Limburg en dat was
wat ver weg. Begrijpelijk hoor, maar hier was de kous verder wel mee af. Een
jaar later kwam de job weer vrij en kwam ik weer in contact met Mark. En
zoals ze bij ons zeggen; asje ut neet probeertj zuldje ut noeets weete! zo
gezegd zo gedaan. Dus hier ben ik dan. Ik hoop mooie muziek te kunnen maken
en zal proberen hier een snufje van me zelf in te stoppen. Jullie net zoveel
te laten genieten, als wij genieten van het spelen. En dan te bedenken, dat
het 30 jaar geleden ooit begon, door Koos, bij mijn ouders in de keuken. Koos
is niet meer, maar als ik achter mijn drumstel ga zitten, heb ik altijd het
idee dat hij over m'n schouder mee kijkt. Koos, dank je wel!! Pap en Mam,
dank jullie wel !! |
|
